Pismo nigdzie nie naucza o spowiedzi grzechów przed kapłanem. Po pierwsze, Nowy Testament nie naucza, że są kapłani w Nowym Przymierzu. Natomiast, Nowy Testament naucza, ze wszyscy wierzący są kapłanami. 1 Piotra 2:5-9 przedstawia wierzących jako „święte kapłaństwo” i „ królewskie kapłaństwo”. Objawienie 1:6 i 5:10 oba Zaleca się wiernym, by wyznawali także grzechy powszednie” (KPK, kan. 988) A zatem wyznanie w spowiedzi wszystkich grzechów ciężkich (popełnionych po chrzcie i dotąd niewyznanych i nieodpuszczonych) z określeniem ich rodzaju i liczby jest konieczne,by odbyć ważną spowiedź i otrzymać ważne rozgrzeszenie. Nastolatki pozują na bardziej wyluzowane, wulgarne, bezwzględne i mądrzejsze, niż są w rzeczywistości. Tylko one znają prawdę i nikt ich nie przekona, że jest inaczej. Gardzą starszymi, biedniejszymi i nieobeznanymi w jakimś temacie. Są przeświadczone o swojej wyjątkowości i guście, umiejętnościach. Warunki dobrej spowiedzi: 1. Rachunek sumienia. a grzechy. 3. Mocne postanowienie poprawy. 4. Wyznanie grzechów, czyli szczera spowiedź. 5. Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu. „Kaznodzieje moi, prawcie kazania, a prawcie je przeciw niegodnym spowiedziom, albowiem wskutek złych spowiedzi więcej niż połowa chrześcijan idzie na Warunkiem ważnej spowiedzi jest także zadośćuczynienie. - Zawsze każdy grzech powoduje skutki w sumieniu, ale także na tzw. forum zewnętrznym, czyli w relacji do innych ludzi - mówi ks. Kowalski. Jak można zadośćuczynić za aborcję? Zwykle księża zalecają złożenie ofiary na dom dziecka lub samotnej matki. Odnośnie spowiedzi pełnej Katechizm Kościoła Katolickiego mówi: „"Na spowiedzi penitenci powinni wyznać wszystkie grzechy śmiertelne, których są świadomi po dokładnym zbadaniu siebie, chociaż byłyby najbardziej skryte i popełnione tylko przeciw dwu ostatnim przykazaniom Dekalogu (por. Wj 20,17; Mt 5,28), ponieważ niekiedy Ksiądz: Na wieki wieków. Amen. Ty: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen . Ksiądz uczyni znak krzyża i zachęci do ufności w miłosierdzie Boże, na przykład, może to uczynić słowami: Bóg niech będzie w twoim sercu , abyś skruszony w duchu wyznał swoje grzechy. Ty: Ostatni raz spowiadałem (am) się przed (..), pokutę rachunek sumienia, żal za grzechy, mocne postanowienie poprawy, spowiedź święta, zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu. Formułka spowiedzi przedślubnej nie różni się niczym od zwyczajnej spowiedzi. Jedyną różnicą jest to, że tuż przed uklęknięciem należy powiedzieć księdzu, że jest to spowiedź przed przyjęciem Co jeszcze musisz zrobić przed chrztem? 18 Zanim zostaniesz ochrzczony, musisz zrobić coś jeszcze. Jak już mówiliśmy, musisz oddać się Bogu. Zwróć się do Niego w osobistej, płynącej z serca modlitwie i obiecaj Mu, że poświęcisz życie na spełnianie Jego woli (1 Piotra 4:2). Potem powiedz koordynatorowi grona starszych, że W porządku medycznym granicą jest 22. tydzień ciąży. Kiedy w tym dniu dochodzi do śmierci dziecka, mówi się o jego martwym urodzeniu, wcześniej — o poronieniu. Zdarza się, że rodzice mają trudności ze skorzystaniem z przysługującego im prawa do pogrzebu niezależnie od długości życia dziecka na etapie prenatalnym, od jego 60Qf. Parafia Zbawiciela Świataw Ostrołęce Czytania na dziś Dzisiaj Czcimy Święta Marta Św. Olaf II, król Bł. Urban II, papież POGRZEB KATOLICKI SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH EUCHARYSTIA - I KOMUNIA ŚWIĘTA SAKRAMENT POKUTY SAKRAMENT BIERZMOWANIA SAKRAMENT CHRZTU POGRZEB KATOLICKI Śmierć w rodzinie należy do najbardziej przykrych, często też bardzo trudnych przeżyć. Niech pociechą dla nas będzie wiara w życie wieczne. Jezus zapewnia nas: „Kto wierzy we Mnie, choćby i umarł, żyć będzie”.Przy załatwieniu spraw związanych z pogrzebem konieczny jest akt zgonu z USC, karta zgonu i potwierdzenie przyjęcia sakramentu świętych przed śmiercią (od kapelana jeśli w szpitalu).Ze względu na wyjątkowy charakter, można go zgłaszać poza godzinami kancelaryjnymi. SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA 1. ZGŁOSZENIENarzeczeni zgłaszają osobiście zamiar zawarcia małżeństwa w kancelarii parafialnej - rok przed ślubem (jednak nie później niż 6 miesięcy) przed planowanym terminem ślubu. Na to spotkanie przynoszą wypełnioną Kartą zgłoszenia do sakramentu małżeństwa, którą możecie pobrać tu: KARTA ZGŁOSZENIA DO SAKRAMENTU MAŁŻEŃSTWA oraz z dokument kursu przedmałżeńskiego.(Na zakończenie spotkania w kancelarii parafialnej duszpasterz poinformuje Was o konieczności odbycia obowiązkowych Spotkań dla narzeczonych i ukaże Wam formy i możliwości ich realizacji. Ponadto powie o spotkaniach w Poradni, o obowiązku odprawienia spowiedzi, o terminie spisania protokołu przedślubnego, wygłoszeniu zapowiedzi oraz przekaże Wam Dokument uczestnictwa narzeczonych w przygotowaniu bezpośrednim do sakramentu małżeństwa w Diecezji Łomżyńskiej, w którym należy odnotować kolejne etapy bezpośredniego przygotowania do ślubu.)2. SPOTKANIE DLA NARZECZONYCHinformacje o tych spotkaniach na diecezjalnej stronie:3. PROTOKÓŁ PRZEDMAŁŻEŃSKINa trzy/jeden miesiąc przed ślubem, proszę o umówienie się telefoniczne z księdzem Proboszczem (tel. 29 760 59 07 w. 12) celem sporządzenia protokołu potrzebne do spisania protokołu:1. Dowód Świadectwo Świadectwo bierzmowania (jeśli na świadectwie chrztu nie ma adnotacji o przyjęciu sakramentu bierzmowania). UWAGA: Świadectwo chrztu jest ważne tylko przez 6 miesięcy od daty wystawienia. Jeśli sakramenty chrztu i bierzmowania były udzielane w parafii, gdzie będzie spisywany protokół, nie trzeba wcześniej zaopatrywać się w takie Dokumenty z Urzędu Stanu Cywilnego w przypadku małżeństwa konkordatowego (są one ważne tylko 6 miesięcy od daty wystawienia); ewentualnie odpis aktu małżeństwa cywilnego - wcześniej już Świadectwo uczestnictwa w szkolnej katechizacji przedmałżeńskiej, tzw. kurs Świadectwo uczęszczania na lekcję religii (z ostatniej klasy).7. dane świadków sakramentu (imię, nazwisko, wiek, adres zamieszkania)8. Dokument uczestnictwa narzeczonych w przygotowaniu bezpośrednim do sakramentu małżeństwa w Diecezji Łomżyńskiej. Powinny być w nim odnotowane: spowiedzi przedślubne i spotkania dla narzeczonych. Jeśli spotkania czy spowiedź są zaplanowane jeszcze po terminie spisania protokołu, Dokument należy pokazać duszpasterzowi, a dostarczyć go do kancelarii tuż przed dodatkowe:8. Jeżeli związek małżeński chce zawrzeć osoba, która ma stwierdzoną nieważność pierwszego małżeństwa przez sąd kościelny, zobowiązana jest przedstawić prawomocny wyrok lub dekret trybunału kościelnego, stwierdzający nieważność tego Jeżeli związek małżeński chce zawrzeć wdowiec lub wdowa, należy przedłożyć akt zgonu Jeżeli małżeństwo ma być zawierane poza parafią zamieszkania narzeczonych należy wybrać jedną z opcji:– otrzymać pozwolenie z parafii zamieszkania jednego z narzeczonych do przeprowadzenia formalności w parafii ślubu (tzw. delegację);– lub wypełnić formalności w parafii zamieszkania jednego z narzeczonych i otrzymać dokument uprawniający do zawarcia ślubu w wybranej parafii (tzw. licencję) SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH Choroba i cierpienie chrześcijanina mają wielkie znaczenie dla samego chorego jak i dla całego świata. W ochrzczonym żyje Chrystus, ochrzczony cierpi z Chrystusem i przez to przyczynia się do zbawienia własnego i całego świata. Zadaniem chorego jest, aby swoim przykładem napominał innych, by nie zapomnieli o sprawach istotnych i wartościach wyższych. Dopomaga mu w tym przyjęcie sakramentu namaszczenia, w którym do chorego przychodzi Chrystus Pan, Ten, który troszczy się o chorych, uzdrawia ich dusze i ciała; cierpiał dla nas, ludzi i zbawia nas prze ofiarę swoich namaszczenia chorych udziela łaski Ducha Świętego, która podnosi zaufanie człowieka chorego do Boga, umacnia go w cierpieniach, pomaga mu do zbawienia, pomaga wrócić do zdrowia, jeśli jest to pożyteczne dla zbawienia duszy, gładzi grzechy powszednie, a również ciężkie, jeśli przyjęcie sakramentu pojednania jest poproszenia kapłana ciąży na najbliższej rodzinie chorego. W przypadku ciężkiej choroby lepiej poprosić kapłana wcześniej, bowiem jest to sakrament umocnienia. Sakrament ten może być przyjmowany w wielokrotnie, a nie tylko w przypadkach mieszkania: stół nakryty białym obrusem, krzyż, świeca, waciki, woda do popicia dla chorego. W czasie udzielania sakramentu namaszczenia chorych powinni modlić się wspólnie także namaszczenia chorych można udzielić w następujących przypadkach:jeśli jest poważna chorobaosobom starszym wiekiemprzed operacją medycznąnieprzytomnym lub psychicznie chorym, jeśli można przypuszczać, że w normalnych warunkach życzyłyby sobie przyjęcia tego TEGO NIE UDZIELA SIĘ ZMARŁYM!Sakrament chorych w naszej parafii udzielany jest podczas Dnia Chorego (11 luty), w rekolekcje adwentowe i wielkopostne dla osób obłożnie chorych, które wcześniej zostały zgłoszone w kancelarii parafialnej, a w niebezpieczeństwie śmierci o każdej porze. EUCHARYSTIA - I KOMUNIA ŚWIĘTA Najświętszy Sakrament jest to prawdziwe Ciało i prawdziwa Krew Pana Jezusa. Jezus ustanowił Najświętszy Sakrament w Wielki Czwartek podczas Ostatniej Wieczerzy. Msza święta to Ofiara i Uczta Nowego Testamentu, w której Pan Jezus pod postaciami chleba i wina ofiaruje się za nas swojemu Ojcu i daje nam do spożycia swoje Ciało i Krew. W pełni uczestniczymy w Eucharystii poprzez wsłuchanie się w Słowo Boże, modlitwę, śpiew i przyjęcie Chrystusa przygotowanie do przyjęcia Pierwszej Komunii św. odbywa się w ramach katechizacji szkolnej. Natomiast w parafii zamieszkania (nie zameldowania), rodzice zgłaszają w miesiącu wrześniu, do księdza opiekuna, dzieci pragnące przystąpić do I Komunii św. Potrzebne jest do tego świadectwo chrztu - zwolnieni są ci, których dzieci były chrzczone w naszej parafii. Rodziców wraz z dziećmi zachęcamy do uczestniczenia, przez cały rok w niedzielnej Mszy św. o godz. 11:30, w czasie której, kierowane jest specjalne słowo do dzieci a po zakończeniu liturgii przekazywane są bieżące udzielenia Pierwszej Komunii św. odbywa się, co roku w I i II niedzielę maja o godz. 13: pierwszej spowiedzi (sakr. pokuty i pojednania) dzieci, wraz z rodzicami przystępują w poprzedzającą uroczystość św. dla dzieci obchodzących I rocznicę przyjęcia Ciała Pana Jezusa sprawowana jest w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego (np. 2010 r. - 23 maja) SAKRAMENT POKUTY Każdy grzech oddala człowieka od Boga, zrywa więź nawiązaną w sakramencie chrztu świętego, nie pozwala w pełni korzystać z Bożej łaski. W sakramencie pojednania Bóg za pośrednictwem Kościoła, którego przedstawicielem jest kapłan, przebacza nam popełnione grzechy, darowuje, przynajmniej częściowo karę za grzechy oraz na nowo obdarowuje łaską i wierzący korzysta z dobrodziejstwa sakramentu pojednania godnie i możliwie często, a bezzwłocznie w przypadku popełnienia grzechu ciężkiego (świadome i dobrowolne przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych w rzeczy ważnej).Spowiedź na każdej Mszy św. oraz w czasie rekolekcji adwentowych i wielkopostnych w wyznaczonym dobrej spowiedzi:Rachunek sumienia - przypomnienie sobie wszystkich grzechów od ostatniej, dobrze odprawionej za grzechy - boleść duszy z powodu zranienia Boga - Najlepszego Ojca. Bóg bez żalu nie odpuszcza żadnego poprawy - postanowienie unikania wszystkich grzechów, zwłaszcza ciężkich oraz sposobności do grzechu. Postanowienie to dotyczy także naprawy wyrządzonego spowiedź - wyznanie wszystkich zapamiętanych od ostatniej spowiedzi grzechów przed kapłanem (Boga nigdy nie okłamię).Zadośćuczynienie - wypełnienie zadanej przez kapłana pokuty i naprawienie wszystkich szkód (w miarę możliwości) wyrządzonych przez grzech. SAKRAMENT BIERZMOWANIA Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do ,,sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego". Przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. ,,Przez sakrament bierzmowania (ochrzczeni) jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i w ten sposób jeszcze mocniej zobowiązani są, jako prawdziwi świadkowie Chrystusa, do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej". Skutkiem sakramentu bierzmowania jest pełne wylanie Ducha Świętego, jakie niegdyś stało się udziałem Apostołów w dniu bierzmowania w naszej parafii jest sprawowany przez Księdza Biskupa, co roku. Najczęściej jest on udzielany wiosną, w miesiącu marcu lub do niego uczniowie klas ósmych Szkoły Podstawowej, którzy mieszkają na terenie naszej parafii, niezależnie do jakiej szkoły uczęszczają. Dorośli, którzy sakramentu bierzmowania nie przyjęli wcześniej, mogą również do niego przystąpić. W tym celu powinni odpowiednio wcześniej zgłosić się do kancelarii parafialnej celem uzyskania szczegółowych zgłaszają się na początku ósmej klasy Szkoły Podstawowej, w miesiącu wrześniu. Czynią to składając prośbę (deklarację) podpisaną przez siebie i rodziców, na ręce księdza prowadzącego przygotowanie. Otrzymują również pomoce: indeks i katechizm którzy byli ochrzczenia poza naszą parafią, powinni jak najszybciej dostarczyć świadectwo do bierzmowania przygotowuje się przez:Systematyczne uczestniczenie w niedzielnej Mszy św. (najlepiej o godz. 10:00)Korzystanie z sakramentu pokuty i pojednania - raz w miesiącu (najlepiej przed pierwszym piątkiem miesiąca)Branie czynnego udziału w spotkaniu grupy do w nabożeństwach: różańcowym, drodze krzyżowej oraz do bierzmowania odpowiednio wcześniej obiera sobie imię bierzmowania (musi to być imię osoby świętej). Patronem bierzmowanego powinna być osoba bliska osobowości kandydata, którą chciałby naśladować. Wybór patrona nie powinien być podyktowany wpływem mody czy też opinii otoczenia. Tu znajdziesz spis imion świętych i charakterystykę ich sylwetek. Świadkami bierzmowania powinni być rodzice chrzestni kandydata, a gdy jest to niemożliwe, wówczas inna osoba która ukończyła 16 lat, jest katolikiem, bierzmowanym i przyjęła już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić, nie jest ojcem lub matką kandydata. SAKRAMENT CHRZTU Chrzty w naszej parafii odbywają się w każdą pierwszą i trzecią niedzielę miesiąca w czasie Mszy św. o godz. tygodnie przed chrztem należy zgłosić się do kancelarii parafialnej z odpisem aktu urodzenia dziecka, świadectwem ślubu kościelnego oraz świadectwem moralności rodziców chrzestnych wystawionym przez duszpasterza parafii, w której mieszkają. Świadectwa to należy koniecznie dostarczyć w dniu spisywania aktu chrztu. Prosimy o zastanowienie się przy wyborze imienia dla dziecka. Polskie imiona są piękne i jest z czego wybrać, nie musimy brać przykładów z innych krajów. Co prawda decyzja należy do rodziców, ale należy wziąć pod uwagę również dobro dziecka, by gdy stanie się dorosłe nie zastanawiało się dlaczego rodzice dali mu takie imię, a nie sobotę poprzedzającą chrzest, w czasie Mszy św. o godz. 1800 jest okazja do spowiedzi, natomiast bezpośrednio po niej rodzice i chrzestni uczestniczą w konferencji dniu chrztu należy przybyć do kościoła ok. 15 minut przed uroczystością i stanąć w drzwiach głównych posiadać świecę chrzcielną oraz białą szatę (zaleca się ubranko, w które będzie można ubrać dziecko).Przed chrztem zarówno rodzice (o ile stan prawny im na to pozwala) jak i rodzice chrzestni powinni przystąpić do sakramentu czasie Mszy św. należy przystąpić do Komunii św. Dobrze jest ofiarować tę Komunię w intencji chrzestnymi mogą być ci, którzy:ukończyli 16 rok życiaprzyjęli Sakrament Eucharystii i Bierzmowania są praktykującymi katolikami i prowadzą życie zgodne z zasadami wiarychrzestnymi nie mogą być osoby żyjące w małżeństwie bez ślubu kościelnego, a także ci z młodzieży, którzy nie uczęszczają na katechizację. Odpowiedzi ja zawsze mówiłam kłociłam sie z rodzicami, nie sluchalam ich, przeklinałam :Dtez ide do bierzmowania , piona! :Dprzeciez wstyd powiedziec ze ktos uprawial wiadomo co, albo samogwa*t robił :D Rogalik odpowiedział(a) o 17:06 Kłamstwo przy spowiedzi to grzech ciężki i unieważnienie spowiedzi xd hehe powiedz że dopuściłeś się morderstwa ( poważny grzech ) Nie chodzenie do Kościoła nie należy do grzechów lekkich - wręcz przeciwnie, to jeden z najcięższych grzechów tak zwanych "szaraków". poza tym kłócenie się z bliźnimi to również obraza Boga. Wracając do pytania grzechem jest ingerowanie w cudze grzechy i spowiedź jak próbuje to robić owy ksiądz, czy raczej "ksiądz"... Grzechy, które popelniasz (też te wymienione przez Ciebie, są Twoimi grzechami )i należy się z nich wyspowiadać, oczywiście dla owego księdza mogło chodzić o to, by głębiej zastanowić się nad swymi grzechami (zasięgając do Dekalogu, 7 Grzechów Głównych) i samemu dowiedzieć się co jeszcze robimy źle oprócz tych grzechów najbardziej nam znanych. RedCat odpowiedział(a) o 17:02 wszystko ,co siedzi Ci na sumieniu jeśli chodzi o przykładowe grzechy to np. kłamstwo, przeklinanie, oszukiwanie, kradzież itd. itp... pomyśl, to maja byc twoje grzchy nie? lol, ja mam Ci mówić jakie masz grzechy?musisz mówić prawde xd , a znasz ja chyba tylko Ty... Te które popełniłaś!Przecież jeśli powiemy ci masz powiedzieć że np.: zabiłaś człowieka przecież tego nie powiesz bo nikogo nie zabiłaś!Prawda?Więc zrób sobie rachunek sumienia i pomyśl!))) Uważasz, że ktoś się myli? lub Nabożeństwo odbyło się w bazylice watykańskiej podobnie, jak wielu w kościołach na całym świecie w związku z inicjatywą „24 godziny dla Pana”. Przed pięciu laty zaproponował ją właśnie Papież Franciszek, aby powoli, bez pośpiechu zatrzymać się, by podjąć refleksję nad swoim życiem i spotkać się z Panem Bogiem. Oto tekst papieskiej homilii w tłumaczeniu na język polski: „Dwoje pozostało: nieszczęśliwa i miłosierdzie” (In Joh 33,5). W ten sposób św. Augustyn ukazuje zakończenie Ewangelii, którą przed chwilą usłyszeliśmy. Odeszli ci, którzy przybyli, żeby ukamienować kobietę lub oskarżyć Jezusa odnośnie do Prawa. Odeszli, nie interesowali się niczym więcej. Natomiast Jezus pozostał. Pozostał, ponieważ trwa nadal to, co jest cenne w jego oczach: ta kobieta, ta osoba. Dla niego ważniejszy od grzechu jest grzesznik. Ja, ty, każdy z nas w sercu Boga jesteśmy ważniejsi: ważniejsi niż błędy, reguły, osądy i nasze upadki. Prośmy o łaskę podobnego spojrzenia jak spojrzenie Jezusa, prośmy o chrześcijańskie ujęcie życia, gdzie przed grzechem widzimy z miłością grzesznika, przed błędem człowieka błądzącego, osobę przed jej historią. „Dwoje pozostało: nieszczęśliwa i miłosierdzie”. Dla Jezusa ta kobieta przyłapana na cudzołóstwie nie stanowi paragrafu Prawa, ale konkretną sytuację, w którą trzeba się zaangażować. Dlatego pozostaje z kobietą, stojąc niemal cały czas w milczeniu. W międzyczasie dwukrotnie wykonuje tajemniczy gest: pisze palcem po ziemi (J 8, 6, 8). Nie wiemy, co napisał, a może nie jest to najważniejsze: uwaga Ewangelii jest bowiem skupiona na fakcie, że Pan pisze. Przychodzi na myśl wydarzenie na Synaju, gdy Bóg napisał tablice Prawa swoim palcem (por. Wj 31,18), właśnie tak jak czyni to Jezus. Następnie Bóg, przez proroków, obiecał, że już nie będzie pisał na kamiennych tablicach, ale bezpośrednio na sercach (por. Jr 31,33), na tablicach naszych serc (por. 2 Kor 3, 3). Wraz z Jezusem, wcielonym miłosierdziem Bożym, nadszedł czas, aby pisać w sercu człowieka, aby dać pewną nadzieję ludzkiej nędzy: by dać nie tyle prawa zewnętrzne, które często sprawiają dystans między Bogiem a człowiekiem, ale prawo Ducha, który wkracza do serca i je uwalnia. Tak się dzieje w przypadku tej kobiety, która spotyka Jezusa i powraca do życia. A idzie, by już więcej nie grzeszyć (por. J 8, 11). To Jezus, mocą Ducha Świętego, uwalnia nas od zła, jakie mamy w sobie, od grzechu, który Prawo mogłoby utrudnić, ale nie usunąć. A jednak zło jest silne, ma uwodzicielską moc: pociąga, urzeka. Aby oderwać się od niego, nie wystarczą nasze starania, potrzebujemy większej miłości. Bez Boga nie można przezwyciężyć zła: tylko Jego miłość podnosi wewnętrznie, tylko jego czułość wlana w serce czyni człowieka wolnym. Jeśli chcemy wyzwolenia od zła, to trzeba uczynić miejsce dla Panu, który przebacza i uzdrawia. A czyni to przede wszystkim poprzez sakrament, który będziemy celebrować. Spowiedź jest przejściem od nędzy do miłosierdzia, jest pismem Boga na sercu. Odczytujemy tam za każdym razem, że jesteśmy cenni w oczach Boga, że On jest Ojcem i kocha nas bardziej, niż my miłujemy samych siebie. „Dwoje pozostało: nieszczęśliwa i miłosierdzie”. Tylko oni. Ileż razy czujemy się samotni i gubimy wątek życia. Ileż razy nie wiemy, jak zacząć od nowa, uciśnieni trudem, by zaakceptować samych siebie. Musimy zacząć od nowa, ale nie wiemy skąd. Chrześcijanin rodzi się z przebaczeniem, jakie otrzymuje w Chrzcie św. I z tego miejsca się odradza: z zadziwiającego przebaczenia Boga, z Jego miłosierdzia, które przywraca nam zdrowie. Tylko otrzymawszy przebaczenie możemy zacząć na nowo odświeżeni, doświadczywszy radości bycia naprawdę miłowanymi przez Ojca. Jedynie poprzez przebaczenie Boga zachodzą w nas rzecz naprawdę nowe. Posłuchajmy raz jeszcze zdania, które Pan powiedział nam dzisiaj przez proroka Izajasza: „Oto Ja dokonuję nowej rzeczy” (Iz 43,19). Przebaczenie daje nam nowy początek, czyni nas nowymi stworzeniami, sprawia, że namacalnie dotykamy nowego życia. Boże przebaczenie nie jest fotokopią, która powiela się takie samo za każdym pójściem do konfesjonału. Otrzymanie przebaczenia grzechów za pośrednictwem kapłana jest doświadczeniem nieustannie nowym, oryginalnym i niepowtarzalnym. Sprawia, że przechodzimy od bycia samotnymi z naszymi nędzami i oskarżycielami, jak kobieta z Ewangelii, do bycia pocieszonymi i wspieranymi przez Pana, który sprawia, że zaczynamy na nowo. „Dwoje pozostało: nieszczęśliwa i miłosierdzie”. Co uczynić, aby polubić miłosierdzie, pokonać strach przed spowiedzią? Przyjmijmy raz jeszcze zaproszenie Izajasza: „Czy tego nie pojmujecie?” (Iz 43,19). Trzeba zdać sobie sprawę z Bożego przebaczenia. To ważne. Dobrze, by po spowiedzi pozostać, jak ta kobieta, ze wzrokiem utkwionym w Jezusa, który właśnie nas wyzwolił: już nie w naszych niedolach, ale w Jego miłosierdziu. Spójrz na krzyż i powiedz z zadziwieniem: „Tam właśnie skończyły się moje grzechy. Wziąłeś je na siebie. Nie wskazałeś na mnie palcem, otworzyłeś mi swoje ramiona i znowu mi przebaczyłeś”. Ważne jest upamiętnienie Bożego przebaczenia, pamiętanie o Jego czułości, zasmakowanie na nowo doświadczonego pokoju i wolności. To jest bowiem istotą spowiedzi: nie wyznane przez nas grzechy, ale Boża miłość, którą otrzymujemy i której zawsze potrzebujemy. Może nas najść jeszcze wątpliwość: „spowiedź niczemu nie służy, zawsze popełniam te same grzechy”. Ale Pan nas zna, wie, że walka wewnętrzna jest trudna, że jesteśmy słabi i skłonni do upadku, często powracamy do czynienia zła. I proponuje nam, abyśmy powracali na nowo do czynienia dobra, prosząc o miłosierdzie. To On nas podniesie i uczyni nowymi stworzeniami. Powróćmy do spowiedzi, przywróćmy temu sakramentowi miejsce, na jakie zasługuje w życiu i w duszpasterstwie! „Dwoje pozostało: nieszczęśliwa i miłosierdzie”. Dzisiaj także i my przeżywamy w spowiedzi to spotkanie zbawcze: my, z naszymi niedolami i naszym grzechem; Pan, który nas zna, kocha nas i uwalnia od zła. Wejdźmy w to spotkanie, prosząc o łaskę odkrycia go na nowo. KAI/ad